వ్యక్తిగత

కీర్తి ప్రతిష్ఠలు, అధికారం లేదా సంపద

వంటి ప్రతిఫలాలు తనకు దక్కవని తెలిసి కూడా,

ఒకే

ఒక ఉన్నత ఆశయం కోసం తన జీవిత సర్వస్వాన్ని ధారబోయడం సాధ్యమేనా? తన పాండిత్యాన్ని, మేధస్సును, కలాన్ని, సంస్థాగత

సామర్థ్యాన్ని ఒక బృహత్తర జాతీయ సంకల్పానికి వాహికగా మార్చగల వ్యక్తి ఉంటాడా?

ఈ

ప్రశ్నలకు సమాధానం కావాలంటే వేలాది మంది స్వయంసేవకులు ప్రేమగా, గౌరవంగా ‘శేషాద్రి జీ’ అని పిలుచుకునేహోసంగద్దె వెంకటరామయ్య శేషాద్రిజీవితాన్ని చదివి, అర్థం చేసుకోవాలి.వ్యక్తిగత సుఖసంతోషాలు, ఆశయాలకు అతీతంగా ఎదిగి, సమాజ భవిష్యత్తు కోసం తన్ను తాను

అర్పించుకునే దేశభక్తి ఒక 'సాధన' (ఆధ్యాత్మిక క్రమశిక్షణ) వంటిదని ఆయన

జీవితం నిరూపిస్తుంది.

1926 మే 26న బెంగళూరులో జన్మించిన శేషాద్రి జీ

శతజయంతి ఉత్సవాలు 2026లో జరుగుతున్నాయి.భారతీయ సాంస్కృతిక చైతన్యం, హిందూ సమాజ సంఘటన, జాతీయ అస్తిత్వం వంటి అంశాలపై దశాబ్దాల

పాటు చర్చను ప్రభావితం చేసిన ఆయన మేధో క్రమశిక్షణ, పాండిత్య

కృషి మరియు సంస్థాగత నిరాడంబరతను అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ సందర్భం ఒక చక్కటి అవకాశం.

ఒక

దేశ పునరుజ్జీవనం ఆ సమాజం యొక్క స్వీయ-అవగాహనతోనే ప్రారంభమవుతుందని శేషాద్రి జీ

తరచుగా చెప్పేవారు.ఆయన దృష్టిలో భారతదేశ

అస్తిత్వం సనాతన సాంస్కృతిక సంప్రదాయం, ఆధ్యాత్మిక చైతన్యం

మరియు హిందూ జీవన విధానంతో లోతుగా పెనవేసుకుపోయి ఉంది.ఈ భావనను అర్థం చేసుకోవాలంటే హిందూ జీవన

విధానంపై ఆయన రాసిన రచనలను అధ్యయనం చేయడం ఎంతో అవసరం.

విద్యార్థి

దశ నుంచే శేషాద్రి జీ అసాధారణ ప్రతిభ కనబరిచారు.మైసూరు విశ్వవిద్యాలయం నుంచి రసాయన

శాస్త్రంలో (MSc Chemistry) బంగారు పతకంతో

పట్టభద్రులయ్యారు.సాధారణ పరిస్థితుల్లో

అయితే విశ్వవిద్యాలయాలు, పరిశోధనా రంగాల్లో

ఆయనకు ఎన్నో ఉన్నత అవకాశాలు ఎదురుచూస్తూ ఉండేవి.కానీ ఆయన భిన్నమైన మార్గాన్ని

ఎంచుకున్నారు. 1946లో రాష్ట్రీయ

స్వయంసేవక్ సంఘ్ (RSS) పూర్తికాల ప్రచారక్‌గా

మారారు.ఆ నిర్ణయంతో ఆయన

వ్యక్తిగత జీవితం జాతీయ కార్య సాధనలో లీనమైపోయింది.

ఆ

నిర్ణయం వెనుక ఉన్న ఆంతర్యాన్ని అర్థం చేసుకోవాలంటే నాటి భారతదేశ పరిస్థితులను

గమనించాలి.దేశం స్వాతంత్ర్యం

దిశగా అడుగులు వేస్తున్న సమయమది.దేశ విభజన భయాలు

తీవ్రమవుతున్నాయి.కులం, భాష,

ప్రాంతం, మత గుర్తింపుల పేరిట సమాజం అనేక

వైరుధ్యాల మధ్య నలుగుతోంది.వలసవాద పాలన భారతీయ

చరిత్ర, విద్య, సాంస్కృతిక సంప్రదాయాల వ్యాఖ్యానాలను

ప్రభావితం చేసింది.అటువంటి వాతావరణంలో

సామాజిక జాగృతికి, సాంస్కృతిక

ఆత్మవిశ్వాసానికి సంఘాన్ని ఒక శక్తివంతమైన సాధనంగా శేషాద్రి జీ భావించారు.

ఆయన

దృష్టిలో భారతీయ జాతీయతకు ఆధారం కేవలం భౌగోళిక సరిహద్దులు మాత్రమే కాదు; వేలాది ఏళ్లుగా వికసించిన సాంస్కృతిక ఏకత్వం.అందుకే హిందూ సమాజ సంఘటనను భారతదేశ

సాంస్కృతిక కొనసాగింపునకు, జాతీయ జీవన బలానికి

ముడిపెట్టి చూశారు.వ్యక్తి ప్రతిభకు

అత్యున్నత ప్రయోజనం దేనిలో ఉంది? వ్యక్తిగత

విజయాల్లోనా లేక సమాజానికి, దేశానికి అంకితం

కావడంలోనా? అనే ముఖ్యమైన

ప్రశ్నను ఆయన జీవితం మన ముందుంచుతుంది.ఆ

ప్రశ్నకు శేషాద్రి జీ తన ఆచరణ ద్వారానే సమాధానమిచ్చారు.

కర్ణాటకలో సంఘ విస్తరణ: రెండు దశాబ్దాల

తపస్సు

1960 నుంచి 1980 వరకు ఉమ్మడి కర్ణాటక ప్రాంత ప్రచారక్‌గా

ఆయన బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు.సంస్థాగత విస్తరణ

మరియు సామాజిక సవాళ్ల దృష్ట్యా సంఘానికి ఇది అత్యంత కీలకమైన కాలం.అత్యవసర పరిస్థితి (ఎమర్జెన్సీ) సమయంలో

ప్రజాస్వామ్య హక్కులపై ఆంక్షలు, సంఘంపై నిషేధం, కార్యకర్తల అరెస్టులతో తీవ్ర గడ్డు

పరిస్థితులు ఎదురయ్యాయి.ఆ క్లిష్ట సమయంలో

కూడా సంస్థాగత సంబంధాలను, కార్యకర్తల

మనోస్థైర్యాన్ని, సమాజంతో సంభాషణను

కొనసాగించడానికి శేషాద్రి జీ అవిశ్రాంతంగా కృషి చేశారు.

సంస్థాగత

పనిని మేధోపరమైన సన్నద్ధతతో అనుసంధానించడం ఆయన వ్యక్తిత్వంలోని విశిష్ట లక్షణం.సమాజాన్ని దీర్ఘకాలం ప్రభావితం చేయాలంటే

శాఖలు, సంపర్కం, సేవా కార్యక్రమాలతో పాటు ఆలోచనలు, సాహిత్యం కూడా అవసరమని ఆయన గుర్తించారు.ఆయనకు రచన అనేది సామాజిక సంభాషణకు ఒక

మాధ్యమం.కన్నడంలో ఆయన రాసిన

రచనలు భారతీయ చరిత్ర, సాంస్కృతిక సంప్రదాయం

మరియు సమకాలీన సవాళ్లపై స్థానిక ప్రజల్లో చర్చను ముందుకు తీసుకెళ్లాయి.ఆయన ఆలోచనలు ఇంగ్లీష్, హిందీ పాఠకులకు కూడా చేరువయ్యాయి.

1980లో దక్షిణ ప్రాంత

క్షేత్ర ప్రచారక్‌గా నియమితులై కర్ణాటక, ఆంధ్రప్రదేశ్, తమిళనాడు, కేరళ

రాష్ట్రాల్లో సంఘ కార్యకలాపాల సమన్వయ బాధ్యతలు చేపట్టారు. 1987లో సంఘ్ అఖిల భారత సర్ కార్యవాహ (ప్రధాన

కార్యదర్శి)గా బాధ్యతలు స్వీకరించి సుమారు తొమ్మిదేళ్ల పాటు సమర్థవంతంగా

నిర్వహించారు.అనంతరం అనారోగ్య

కారణాల రీత్యా అఖిల భారత ప్రచారక్ ప్రముఖ్‌గా పనిచేశారు. 2005 ఆగస్టు 14న

బెంగళూరులోని కేశవ కృపలో ఆయన తుదిశ్వాస విడిచారు.

దేశ విభజన విషాదం - చరిత్రను చూసే భిన్న

దృక్కోణం

శేషాద్రి

జీ మేధోపరమైన కృషిని అర్థం చేసుకోవాలంటే ఆయన రాసిన‘ది ట్రాజిక్ స్టోరీ

ఆఫ్ పార్టిషన్’ (The Tragic Story of

Partition) పుస్తకాన్ని

తప్పక ప్రస్తావించాలి.భారత విభజనపై రాసిన ఈ

గ్రంథం ఆయన చారిత్రక ఆలోచనా విధానానికి ఒక ముఖ్యమైన పత్రం.దీని మొదటి ఇంగ్లీష్ ఎడిషన్ 1982లో బెంగళూరులోని జాగరణ ప్రకాశన ద్వారా

ప్రచురితమైంది. 278 పేజీల ఈ పుస్తకంలో 1947 విభజనకు దారితీసిన రాజకీయ పరిణామాలు, ముస్లిం లీగ్ వేర్పాటువాద రాజకీయాలు, కాంగ్రెస్ నిర్ణయాలు, నాటి సామాజిక-రాజకీయ వాతావరణాన్ని

లోతుగా విశ్లేషించారు.

పుస్తకం

ప్రారంభ పేజీలలోనే భారతదేశ చారిత్రక ఐక్యతను ఒక సాంస్కృతిక భావనగా ఆయన

ఆవిష్కరించారు. భారతదేశ ఐక్యత దాని

స్వభావంలోనే అత్యంత మౌలికమైనది, లోతైనది; అది జాతీయ ఆత్మలో విడదీయరాని

భాగమైపోయింది అని ఆయన రాశారు.

ఆయన

జాతీయ దృక్పథానికి పునాది ఏమిటో ఈ మాటలు స్పష్టం చేస్తాయి.ఆయన దృష్టిలో భారతదేశ అస్తిత్వం అధికారం

మారడం వల్ల ఏర్పడిన భావన కాదు.తరతరాల అనుభవాలు, తీర్థయాత్రా సంప్రదాయాలు, తత్వశాస్త్రం, సాహిత్యం, భాష, విలువలు కలగలిసిన ఒక సాంస్కృతిక

ప్రయాణమది. 1947లో జరిగిన దేశ విభజన

మాతృభూమిలోని కొన్ని భాగాలపై ప్రత్యేక రాజకీయ అధికారాన్ని అంగీకరించే పరిస్థితిని

సృష్టించిందని, స్వాతంత్ర్యంతో

ముడిపడిన ఈ చారిత్రక విషాదపు రాజకీయ-సాంస్కృతిక పరిణామాలపై గంభీరమైన చర్చ జరగాలని

ఆయన పేర్కొన్నారు.

ఆయన

నిర్ధారణలతో ఏకీభవించడం లేదా విభేదించడమనేది ఎవరి చారిత్రక అవగాహనపై వారికి

ఆధారపడి ఉంటుంది.కానీ విభజనను కేవలం

ఘటనల క్రమంగా కాకుండా, జాతీయ మనస్తత్వం, నాయకుల నిర్ణయాలు, సమాజంలోని సంస్థాగత బలహీనతల కోణంలో

చూడటానికి ఆయన ప్రయత్నించారు.నాటి కాంగ్రెస్

రాజకీయ దిశను విమర్శిస్తూ..ఒక జాతీయ సంస్థ

కర్తవ్యం మొత్తం దేశ ప్రయోజనాలు, సమగ్రత పట్ల దృఢంగా

నిలబడటమే తప్ప, ఏ వర్గపు ఒత్తిడికీ

తలొగ్గి జాతీయ బాధ్యత నుంచి పక్కకు తప్పుకోకూడదని ఆయన రాశారు.ఒక ఘటనను కేవలం వివరించి వదిలేయకుండా, దాని వెనుక పనిచేసిన రాజకీయ

మనస్తత్వాన్ని, సైద్ధాంతిక ధోరణులను

లోతుగా శోధించడం శేషాద్రి జీ రచనా శైలికి నిదర్శనం.

మతమార్పిడులు, సామాజిక

సామరస్యం మరియు సాంస్కృతిక అస్తిత్వం

మత

గుర్తింపు మరియు మతమార్పిడుల అంశాలు శేషాద్రి జీ రచనల్లో ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. 1981లో తమిళనాడులోని మీనాక్షిపురంలో జరిగిన

సామూహిక మతమార్పిడులు దేశవ్యాప్తంగా పెను చర్చకు దారితీశాయి.ఆ ఘటన తర్వాత ఆయన‘వార్నింగ్ ఆఫ్

మీనాక్షిపురం’ (Warning of Meenakshipuram)

అనే

పుస్తకంలో తన అభిప్రాయాలను వెల్లడించారు.

అదే

సమయంలో హిందూ సమాజంలోని సామాజిక అసమానతలు, అవి సృష్టించిన

అంతరాలపైనా ఆయన తీవ్ర ఆందోళన వ్యక్తం చేశారు.కుల వివక్ష, సామాజిక అసమానతలు సమాజ ఐక్యతను

బలహీనపరుస్తాయని, అందుకే హిందూ సమాజ

సంఘటన గురించి చర్చించేటప్పుడు'సామాజిక సామరస్యం' (సమరసత)కేంద్ర స్థానంలో ఉండాలని ఆయన స్పష్టం

చేశారు.సమాజంలో పరస్పర గౌరవం, సమానత్వం, ఆత్మీయ

వాతావరణం ఏర్పడినప్పుడే సాంస్కృతిక అస్తిత్వ పరిరక్షణకు అర్థవంతమైన ఫలితాలు

దక్కుతాయని ఆయన విశ్వసించారు.ఈ విస్తృత

నేపథ్యంలోనే మఠాలు, సాధువులు, సామాజిక సంస్థలు, విద్యా సంస్థల పాత్రను ఆయన

విశ్లేషించారు.మతమార్పిడిపై ఆయన

చెప్పినమత మార్పు అంటే

జాతీయత మార్పేఅనే వాక్యం నేటికీ

తరచుగా ప్రస్తావనకు వస్తుంటుంది.

ఎమర్జెన్సీ, ప్రజాస్వామ్యం:

కలంతో చేసిన ప్రతిఘటన

శేషాద్రి

జీ జీవితంలో అత్యవసర పరిస్థితి (ఎమర్జెన్సీ) ఒక ముఖ్యమైన అధ్యాయం. 1975 జూన్ 25న

నాటి ప్రధాని ఇందిరా గాంధీ ఎమర్జెన్సీ విధించిన తర్వాత పౌర హక్కులు, పత్రికా స్వేచ్ఛ, రాజకీయ కార్యకలాపాలపై తీవ్ర ఆంక్షలు

విధించారు.ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌పై

నిషేధం విధించి వేలాది మంది స్వయంసేవకులను అరెస్టు చేశారు.ఆ కాలపు పరిస్థితులను, పరిణామాలను గ్రంథస్థం చేస్తూ కన్నడంలో

ఆయన రాసిన‘భుగిలు’ (Bhugilu) పుస్తకం విశేష గుర్తింపు పొందింది.

నాటి

రాజకీయ పరిణామాలను ప్రజాస్వామ్యం, సంఘటన, పౌర చైతన్యం అనే విస్తృత కోణాల్లో ఆయన

విశ్లేషించారు.ఆయన దృష్టిలో స్వేచ్ఛ

అంటే కేవలం విదేశీ పాలన నుంచి విముక్తి పొందడం మాత్రమే కాదు; సమాజంలో భావాలను వ్యక్తీకరించే స్వేచ్ఛ, సాంస్కృతిక సంప్రదాయాలను ముందుకు

తీసుకెళ్లే స్వేచ్ఛ, జాతీయ జీవనంలో తమ

పాత్రను పోషించే స్వేచ్ఛ.అందుకే ఆయన రచనలు

విభజన, ఎమర్జెన్సీతోనే

ఆగిపోలేదు.జాతీయ

ఆత్మాభిమానానికి, సాంస్కృతిక

చైతన్యానికి దిశానిర్దేశం చేసిన మహనీయుల గురించి కూడా ఆయన రాశారు.

ఛత్రపతి

శివాజీ మహారాజ్‌పై ఆయన రాసిన‘యుగావతార్’ (Yugavatar) విశేషమైనది.శివాజీ వ్యక్తిత్వంలోని సంస్థాగత

సామర్థ్యం, అజేయమైన ధైర్యం, సాంస్కృతిక ఆత్మవిశ్వాసం, దేశ ప్రయోజనాల పట్ల నిబద్ధత వంటి

లక్షణాలను అందులో హైలైట్ చేశారు. 1988లో ప్రచురితమైన‘RSS: ఎ విజన్ ఇన్ యాక్షన్’

(RSS: A Vision in Action) ఆయన మరో ముఖ్యమైన

రచన.సంఘ స్థాపన, సిద్ధాంతాలు, సంస్థాగత వృద్ధి, వివిధ సామాజిక రంగాల్లో సంఘ

కార్యకలాపాలను విస్తృత పాఠక లోకానికి ఈ పుస్తకం పరిచయం చేస్తుంది.డాక్టర్ కేశవ్ బలిరామ్ హెడ్గేవార్

ప్రారంభించిన సంఘటనా ప్రక్రియ వివిధ సామాజిక రంగాల్లోకి ఎలా విస్తరించిందో ఇందులో

వివరించారు.ఆలోచనలను పుస్తకాలలో

భద్రపరచడం, వాటిని సంస్థ ద్వారా

ఆచరణలో పెట్టడం రెండింటికీ ఆయన సమాన ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు.

ఆర్‌ఎస్‌ఎస్

రెండవ సర్ సంఘచాలక్ మాధవ్ సదాశివ్ గోల్వాల్కర్ (గురూజీ) ఆలోచనలను క్రమబద్ధంగా

సంకలనం చేయడంలోనూ శేషాద్రి జీ కీలక పాత్ర పోషించారు. 1999లో ప్రచురితమైన‘శ్రీ గురూజీ’ (Sri Guruji) ఇంగ్లీష్ పుస్తకం ఇందుకు నిదర్శనం.ఒక తరం తన అనుభవాలను, ఆలోచనలను, మేధో

సంపదను తర్వాతి తరానికి అందించినప్పుడే ఆలోచనా సంప్రదాయం సజీవంగా ఉంటుందనే

స్పష్టమైన ఆలోచన దీని వెనుక ఉంది.

పదవీ హోదా కంటే బాధ్యతే మిన్న

1987లో అఖిల భారత సర్

కార్యవాహ అయిన తర్వాత దేశవ్యాప్తంగా సంఘ కార్యకలాపాలను సమన్వయం చేసే బృహత్తర

బాధ్యతను శేషాద్రి జీ స్వీకరించారు.సుమారు

తొమ్మిదేళ్ల పాటు ఆ బాధ్యతను నిర్వహించారు.పదవిని

వ్యక్తిగత హోదాగా కాకుండా, నిర్వర్తించాల్సిన ఒక

బాధ్యతగా మాత్రమే చూడటం ఆయన వ్యక్తిత్వపు ప్రత్యేకత.బాధ్యతల మార్పిడి, సమిష్టి నాయకత్వం అనే సంఘ సంస్థాగత

సంప్రదాయానికి ఆయన జీవితం ఒక చక్కటి ఉదాహరణ.

చివరి

రోజుల్లో ప్రచారక్ ప్రముఖ్‌గా సేవలందించారు.వయసు, అనారోగ్య

సమస్యలు ఇబ్బంది పెడుతున్నా సంస్థ పట్ల ఆయనకున్న అనుబంధం చెక్కుచెదరలేదు. 2005 ఆగస్టు 14న

ఆయన మరణవార్త సంఘ పరివార్‌తో పాటు ఆయనతో అనుబంధం ఉన్న సామాజిక రంగాలను తీవ్ర

విషాదంలో ముంచింది.మాజీ ప్రధాని అటల్

బిహారీ వాజ్‌పేయి, ఎల్.కె.అద్వానీ సహా పలువురు జాతీయ నేతలు ఆయనకు

ఘన నివాళులర్పించారు.

నేటి భారతదేశానికి శేషాద్రి జీ ఆలోచనల

ప్రాసంగికత

శతజయంతి

జరుపుకుంటున్న 2026లో శేషాద్రి జీని మనం

ఎందుకు స్మరించుకోవాలి? నేటి తరానికి ఆయన

జీవితం ఇచ్చే సందేశం ఏమిటి? అనే ప్రశ్నలకు ఆయన

జీవితంలోని మూడు ప్రధాన అంశాల్లో సమాధానం దొరుకుతుంది:

1. సాంస్కృతిక

స్వీయ-అవగాహన:ఏ సమాజపు దీర్ఘకాలిక

బలమైనా దాని చరిత్ర, సంప్రదాయాలు, భాషలు, సాంస్కృతిక

వారసత్వంపై ఉన్న అవగాహనతో ముడిపడి ఉంటుంది.సనాతన

సాంస్కృతిక సంప్రదాయం, హిందూ జీవన విధానం ఈ

నేల తత్వశాస్త్రం, కళలు, సాహిత్యం, పండుగలు, ఆధ్యాత్మిక చింతనను తీర్చిదిద్దాయని ఆయన

తన రచనల్లో పదేపదే గుర్తు చేశారు.

2. సామాజిక సామరస్యం:కుల విభజనలకు అతీతంగా ఎదగాల్సిన

అవసరాన్ని ఆయన నొక్కి చెప్పారు.సమాజంలో పరస్పర

విశ్వాసం, గౌరవం, భాగస్వామ్యం లేకపోతే సాంస్కృతిక

పునరుజ్జీవన భావన అసంపూర్ణంగానే మిగిలిపోతుంది.మన సంప్రదాయం పట్ల గర్వపడటంతో పాటు

సామాజిక బాధ్యతను కూడా కలిగి ఉండాలనే సందేశం నేటి యువతరానికి ఎంతో ముఖ్యం.

3. దేశం పట్ల వ్యక్తిగత

అంకితభావం:విద్య, ప్రతిభ, మేధో

సామర్థ్యాలను సమాజ హితం కోసం ఎలా ఉపయోగించవచ్చో శేషాద్రి జీ తన జీవితం ద్వారా

చూపారు.నేటి యువత కెరీర్, వ్యక్తిగత విజయాల వైపు పరుగులు

తీస్తున్న తరుణంలో..ఎవరి వృత్తిలో వారు

కొనసాగుతూనే సమాజానికి, దేశానికి విలువైన సేవ

అందించవచ్చని ఆయన జీవితం స్ఫూర్తినిస్తుంది.

ఆయన

మేధో దృక్పథంలో హిందుత్వం అనేది భారతదేశ సాంస్కృతిక అస్తిత్వానికి మూలస్తంభం.భారత మేధో ప్రపంచంలో ఈ దృక్పథంపై

భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నప్పటికీ, సంఘ ఆలోచనా

సంప్రదాయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి భారతీయ సంస్కృతి, జాతీయ

చైతన్యంపై ఆయన రాసిన రచనలను అధ్యయనం చేయడం ఎంతో ముఖ్యం.

ఒక వ్యక్తి జీవితం... అనేక తరాలకు ప్రేరణ

శేషాద్రి

జీ శతజయంతి సందర్భంగా ఎస్-వ్యాస (S-VYASA) విశ్వవిద్యాలయ

కార్యక్రమం ఒక ప్రత్యేక సందర్భాన్ని అందిస్తోంది. 2026 నవంబర్

13న బెంగళూరులో జరిగిన ఈ విశ్వవిద్యాలయ

స్వర్ణోత్సవ వేడుకల్లో ప్రధానమంత్రి నరేంద్ర మోదీ, ఆర్‌ఎస్‌ఎస్

సర్ కార్యవాహ దత్తాత్రేయ హోసబళె పాల్గొనడం సంఘ పరివార్‌కు మరింత ప్రత్యేకతను

సంతరించిపెట్టింది.భారతీయ సాంస్కృతిక, ఆధ్యాత్మిక, సామాజిక చైతన్యాన్ని పునరుద్ధరించడానికి

తమ జీవితాలను ధారబోసిన అంకితభావం గల సంఘ ప్రచారకుల జీవితాలను, పనితీరును స్మరించుకోవడానికి ఈ వేడుక ఒక

వేదికైంది.

కర్ణాటక

నేపథ్యం నుంచి వచ్చిన హోసబళె జీ, శేషాద్రి జీ

సాంగత్యంలో సుదీర్ఘకాలం సంఘంలో పనిచేశారు.ఈ

వేదికపై నుంచి ఆయన ప్రసంగిస్తూ శేషాద్రి జీ వ్యక్తిత్వం, జాతి నిర్మాణంలో ఆయన అందించిన అసమాన

కృషి, సామాజిక సామరస్యం

పట్ల ఆయనకున్న నిబద్ధత, భారతీయ జ్ఞాన

సంప్రదాయాన్ని ఆధునిక సందర్భాలకు అనుగుణంగా మలిచిన ఆయన దార్శనికతను ప్రధానంగా

ప్రస్తావించారు.

వ్యక్తి

నిర్మాణంతో పాటు సమాజంలోని వివిధ రంగాల్లో నిర్మాణాత్మక, సేవా కార్యక్రమాలను ప్రోత్సహించడంపై

సంఘం ఎప్పుడూ దృష్టి పెడుతుంది. 'ప్రశాంతి కుటీరం', 'స్వామి వివేకానంద యోగ అనుసంధాన సంస్థాన్' (S-VYASA) స్థాపన మరియు ఎదుగుదల ఈ విస్తృత

దార్శనికత ఫలితమే. 1975లో స్థాపించబడిన ఈ

సంస్థ ఐదు దశాబ్దాలుగా భారతీయ యోగ శాస్త్రాన్ని ఆధునిక శాస్త్రీయ ప్రమాణాలతో

పరీక్షిస్తూ ప్రపంచ స్థాయిలో ప్రామాణికంగా నిలబెడుతోంది.ఈ సంస్థకు మేధోపరమైన పునాది వేయడంలో, నిరంతర మార్గదర్శకత్వం అందించడంలో

హెచ్.వి.శేషాద్రి జీ విశేష

కృషి చేశారు.

నేడు

ఆయన శతజయంతి అసలైన సార్థకత ఆయన పుస్తకాలను మళ్లీ చదవడంలో, ఆయన ఆలోచనలను అధ్యయనం చేయడంలో, మన సాంస్కృతిక వారసత్వంపై సమాజంలో

గంభీరమైన చర్చ జరగడంలోనే ఉంది.ఒక వ్యక్తి ఏమి

చేయగలడు? తన జీవితం ద్వారా

వేలాది మందికి స్ఫూర్తినివ్వగలడు.తన కలం ద్వారా

చరిత్రలోని అజ్ఞాత కోణాలను వెలుగులోకి తేగలడు.ఒక సంస్థ ద్వారా సమాజంలోని విభిన్న

వర్గాలను ఏకం చేయగలడు.తన ఆచరణ ద్వారా

త్యాగం, క్రమశిక్షణ, అంకితభావాలకు నిర్వచనం చెప్పగలడు.హెచ్.వి.శేషాద్రి జీ జీవితం ఈ అన్ని సాధ్యాలకు

నిలువెత్తు నిదర్శనం.

ఆయన

పుస్తకాలను గ్రంథాలయాలు, విశ్వవిద్యాలయాలకు

చేర్చడం, యువతరానికి ఆయన

జీవితాన్ని పరిచయం చేయడం, భారతీయ చరిత్ర, సంస్కృతి, జాతీయ

అస్తిత్వంపై అధ్యయనం, సంవాద సంప్రదాయాన్ని

పెంపొందించడమే ఆయన శతజయంతికి మనం అర్పించే అత్యంత అర్థవంతమైన నివాళి.ఎందుకంటే జాతి నిర్మాణం అనేది ఒక తరం

చేసే పని కాదు; తరతరాల అంకితభావం, ఆలోచన, ఆచరణతో

ముందుకు సాగే నిరంతర ప్రయాణం.శేషాద్రి జీ ఆ

ప్రయాణానికి తన జీవిత సర్వస్వాన్ని అర్పించారు.ఒక వ్యక్తి లక్ష్యం తనకంటే

పెద్దదైనప్పుడు, అతను భౌతికంగా దూరమైన

తర్వాత కూడా అతని జీవితం సమాజానికి నిత్య స్ఫూర్తిదాయకంగా నిలుస్తుందనే గొప్ప

పాఠాన్ని ఆయన జీవితం మనకు బోధిస్తుంది.

హిందూస్తాన్ సమచార్ / Santhosha Laxmi